Sara Kroos: ‘zonder verdoving’

Het ligt er waarschijnlijk dik bovenop, te dik misschien, maar dat je deze show zonder verdoving binnengaat merk je maar al te goed. ‘Sara Kroos is Back!’ zou je gerust kunnen zeggen. Vanaf de eerste seconde dat ze het podium op stapt, lijken alle alarmbellen te loeien. Scherp, gevat, een onverdoofde slappe lach en lekker de taboe’s doorbreken totdat je je er ongemakkelijk bij voelt. Toch is het eigenlijk wel een heerlijk gevoel dat iemand eens z’n bek opentrekt en gewoon benoemt waar het op staat. We kunnen vaststellen, dat is was Sara doet.

Gerelateerde afbeelding

We bevinden ons bij de try-out van Zonder Verdoving in De Speeldoos in Baarn en ja, je mag best weten dat het pas een probeersel is en het decor zelfs nog niet af is. De toon is gezet, er hangt een ontspannen sfeer en het is gewoon oké om te zeggen wat je wil. Accepteer het maar zoals het is en ga mee in de ritjes waarin je heen en weer gezwabberd wordt.  Want dat is waar Zonder Verdoving haar basis vindt: door lange ritjes, boze ritjes, zieke ritjes en pijnlijke ritjes neemt Sara je mee in een rit door een stuk van haar leven. En als je denkt dat je er zonder buikpijn van het lachen vanaf komt, dan heb je het mis. Even een lijstje steekwoorden (die horen er nu eenmaal bij):

zwabberen – Patric(ia) – een kuub grind – hij/zij zei – kippengaas en pvc-buis – bouwmarkten – gereedschapsdrop – lesbische haakjes – het eiland transitie – uber – rompje – plantgroei – de hik – juf Nienke – oui – aziatische landen in azië – en…. gelovigenkwetsbaarheidyogamatquinoiaetcetera

Is het geen mooie lijst? Niets verklapt, maar oh zo waar. Sara snijdt daarbij niet alleen de luchtige taboe’s aan de steeds minder taboe aan het worden zijn, ze duwt je ook langzaam over die ongemakkelijke richel waarbij je twijfelt of het te ver gaat, of je juist met de neus op de feiten drukt (hoe ironisch). Want ja, zelfs grappige mensen kunnen depressief worden. Heb je daar wel eens over nagedacht? Dat de mensen waar je het niet van verwacht, ineens weg kunnen vallen? Het is niet meer het statement ‘iedereen kent wel iemand die kanker heeft’, nee… iedereen kent wel iemand die in ernstige mate depressief is en dat is al erg genoeg. Sara gaat het niet uit de weg.

Om je toch wat minder ongemakkelijk te voelen na een pijnlijke opsomming van een verscheidenheid aan taboe’s, kom je weer wat bij zinnen met de verrassend zachte muzikale invullingen onder leiding van Rutger Hoorn (drum) en Nathaniël van Veenen (gitaar). Vervolgens slaat de volgende vunzige grap je weer om de oren en lig je weer, zonder verdoving onder de stoel van het lachen.

Sara, je was weer geweldig, dankjewel!

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s