Titel: Waar ik ga
Originele titel: I have lost my way
Auteur: Gayle Forman
Uitgever: Uitgeverij Moon
Sterren: ★★★★☆

Ik ben de weg kwijt. Freya staart naar de woorden die ze net op haar telefoon heeft
ingetikt. Ik ben de weg kwijt. Waar kwam dat nou vandaan?”

Van Uitgeverij Moon kreeg ik dit ontzettend fijne boek “Waar ik ga” toegestuurd om vervolgens een recensie voor jullie over te schrijven. Ik kan je vast vertellen: ik heb het boek verslonden!


Drie jongeren zijn de weg kwijt, aldus, dat zeggen zelf. Of het toeval is, ik denk eigenlijk dat alles wel een reden heeft: de wegen van de bijna-doorbraak-zangeres Freya, de in het geheim homoseksuele Harun en de hopeloos eenzame Nathaniël kruisen elkaar op een ongelukkige manier. Alledrie zijn ze ervan overtuigd dat de toekomst niet meer voor hen is weggelegd.

2018-05-25 08.52.25.jpgFreya is haar stem verloren en stijgend naar de top zangeres zit er dus niet meer in. Hoe kan ze dit ooit aan haar fans vertellen? Iedereen op Twitter en Instagram rekent op haar, laat staan haar pushende manager waarbij ze op het punt staat door te breken met haar debuutalbum. Ze is zo in gedachten verzeild, in de war door haar fans en familie, dat ze van de burg in het park valt… bovenop Nathaniël.

Nathaniël was ook niet zomaar in het park aanwezig. Hij is niet alleen in zijn hoofd de weg kwijt, maar wordt letterlijk niet zo wegwijs in het grote New York. Het enige dat hij na een tijd duwen, vragen en verdwalen herkent, is Central Park. Via het tunneltje, zijn vader in gedachten belovend dat hij er snel aan komt, wil hij het park doorsteken totdat Freya bovenop hem valt… Harun ziet het allemaal gebeuren.

Harun dacht even dat het James was, hij dacht zelfs dat het meisje James was, maar allebei waren ze niet zijn James. Zijn James die hem nog maar zo kort geleden verteld heeft dat hij moet opsodemieteren uit zijn leven. Nou, welk leven? Het voelt alsof zijn leven voorbij is, terwijl zijn familie zijn leven voor hem proberen te regelen. En eigenlijk is hij alleen maar bezig met zijn eigen weg die hij kwijt is. Dan heeft Freya hem gespot, de zangeres waar James zo’n fan van is, en komt hij er niet onderuit de gewonde Nathaniël te helpen…

Zo komen de drie bij elkaar en de wegen die ze kwijt zijn, lijken zich langzaam naar een nieuw doel te begeven waar ze samen hun wegen weer terugvinden.


“Waar jij gaat” is een boek dat ik normaal gesproken niet uit een boekenrek zal pakken. Waarom niet? Ik word vooral aangetrokken door fantasy, of anders voor de afwisseling wat luchtige boeken, maar boeken over ‘echte problemen’ houden me op de een of andere manier vaak tegen. Toch is het me niets tegengevallen!

Vanaf de eerste bladzijde spraken de personages me aan. Ondanks dat Freya beroemd is en ik niet, Nathaniël eenzaam is (en ik ook niet bepaald) en Harum homoseksueel en moslim (nope, ook al niet), voelen ze allemaal heel vertrouwd. De problemen van social media, de druk van anderen dat je maar eens ‘de man van je dromen’ tegen moet komen, massa’s vrienden om je heen maar je toch zo eenzaam voelen. Alles was zo herkenbaar op de een of andere manier.

Het boek leest ook ontzettend lekker weg. Geen moeilijke kwesties, geen ellendig-lange monologen of overdenkingen, maar toch een boek met een verhaal: als je op elkaar vertrouwt en je laat leiden door het juiste pad, als je niet opgeeft en de dingen soms even wat anders bekijkt, dan is er ook voor jou een weg naar geluk.

De band die ik voelde met de personages en willen weten hoe het af zou lopen, maakten dat ik het boek niet meer weg kon leggen. Even denk je, ‘ja, ik weet precies hoe dit gaat eindigen’, maar toch houdt Gayle het nog spannend. Ik vond het een erg fijn boek en zal zeker overwegen om meer boeken van Gayle te lezen!