Titel: Het eindeloze strand
Originele titel: The endless beach
Auteur: Jenny Colgan
Uitgever: Luitingh-Sijthoff Amsterdam
Sterren: ★★★★☆

Uiteindelijk zou hij [Joël] het moeten beseffen. Maar dan? Wat zou er gebeuren? Wat als hij  besefte dat ze geen selkie was; dat ze geen betoverende zeemeermin was, geen magisch wezen dat werkelijkheid was geworden en zijn hele leven goed kon maken.

Van LS Amsterdam ontving ik vorige maand een ontzettend leuk pakketje met daarin het boek Het eindeloze strand, van Jenny Colgan. Een heerlijke zomerbox. Alleen al door de omslag kreeg ik spontaan zin in de zomer. Kleine schelpjes kwamen uit de doos rollen, een vrolijk roodfluwelen zomer-‘scrunchie’ voor in je haar, oorbelletjes met schelpjes én een een mini-‘boekje’ met recept, een playlist en een maak-je-eigen-cocktail!

De box zag er dus ontzettend leuk uit. Dit weekend heerlijk kunnen lezen op, het kan niet beter, het strand in Scheveningen. Jenny begint met een heerlijke persoonlijke opening, waarna ik erachter kwam dat Het eindeloze strand eigenlijk deel 2 is in de boekenreeks (oeps). Gelukkig, aldus Jenny, maakt dit totaal niet uit. Ze raast me door het vorige boek heen, schets kort een fijn sfeertje en na een lijstje ‘hoe spreek je dit nou uit?’ kunnen we van start met het verhaal.

Stel je voor: een prachtig Schots eiland genaamd Mure (klinkt het al niet geweldig?), kneuterige familiebedrijfjes, lastige liefdesperikelen, oude volkslegendes en stoere mannen in een kilt. Het klinkt allemaal veel te fantastisch, en dat is ook precies wat het blijkt te zijn voor Flora. Haar baas, op wie ze zo lang verliefd was, is eindelijk voor haar gevallen, ze heeft haar eigen bakkerij, ze is omgeven door familie en vrienden… wat kan er nu nog mis gaan?

Nou, alles eigenlijk. Haar eigen vriendelijke hart brengt anderen, maar ook zichzelf, continu in de problemen. Joël, haar vriend (kan ze hem eigenlijk wel zo noemen?), werkt veel te hard en dat gaat inmiddels ten koste van hun relatie.

Er is meer aan de hand, maar Joël is geen prater en hij draagt daarbij een groot geheim met zich mee. Maar Joël is niet de enige eilandbewoner met geheimen in zijn hart. Flora’s beste vriendin Lorna is stiekem verliefd op de Syrische dokter Saif, maar Saif kan alleen maar hopen, dromen, dat zijn verloren gezin ooit nog bij hem terugkomt. Waar iedereen met verschrompelde en gebroken harten rond waait over het eiland, dartelt Flora’s broer Fintan als een verliefde puber rond met zijn vriend Colton.

Niets is wat het lijkt en dat het leven zo ontzettend onvoorspelbaar is, laat Jenny goed zien. Alle personages zijn zo ‘gewoon’, niemand is uitzonderlijk knap én succesvol, niemand heeft het perfecte leven… iedereen op het eiland kampt met alledaagse problemen, gedachtes en gevoelens waar iemand als jij en ik ons zo goed in kunnen verplaatsen (helaas).

Wat ook ontzettend leuk is, is de verschillende perspectieven waartussen wordt geswitcht. We lezen bijvoorbeeld een hoofdstuk vanuit Flora, maar af en toe draait het ineens om en dan lees je ook hoe Joël zich op hetzelfde moment voelt en wat hij denkt. Totaal niet storend, maar juist heel fijn en dynamisch. Zo kun je met iedereen meeleven. De beschrijvingen zijn goed, je zou zo het eiland willen bezoeken, hopend dat je even in Flora’s café kan snuffelen, de kazen van de boerderij mag proeven of gewoon even een wandeling kan maken op het eindeloze strand.

Het boek sluit af met een lekkere verrassing, maar wat dat is: daar moet je zelf maar achter komen! Het was een ontzettend fijne feelgood-roman!