Recensie: In een ander leven

Titel: In een ander leven
Auteur: Josie Silver
Uitgeverij: LS Amsterdam
Prijs: €20,99 (Hardcover), €12,99 (E-book)
Pagina’s: 448
Sterren: ★★★☆☆

Freddie heft zijn glas naar me. Ik lach en klink met hem, maar mijn hart is vanavond bij mijn zus. Mijn leven hier is een en al rozengeur en maneschijn, terwijl haar leven aan diggelen ligt. Ik kan het gevoel niet van me afschudden dat haar geluk de prijs is die ik voor mijn eigen geluk betaal.

☙ Wanneer Lydia’s verloofde Freddie plots overlijdt bij een auto-ongeluk, staat haar wereld letterlijk ondersteboven. Lydia vindt namelijk kort na zijn overlijden een weg om haar grote liefde weer terug te zien, maar dit gaat steeds meer ten koste van anderen. Ze verliest zich steeds meer in deze tweede wereld en hoewel het haar in het begin veel gevoel van warmte, liefe en geluk gaf, gebeuren er op deze plek dingen die ze niet voor ogen had gezien. Lukt het Lydia om los te komen van deze wereld en haar moeder, zus Elle en best vriend Jonah weer de aandacht te geven die ze verdienen? ❧

Het verhaal
Het boek begint met een paar rustige bladzijden, waarna je plots wordt overspoelt door kippenvel en een klap in je gezicht: de dood van Freddie kwam niet alleen als een schok vor Lydia, maar ook voor mij. Het is er zó ineens. Dan krijgt Lydia, waar het na maanden nog niet beter mee gaat, iets aangerijkt wat haar sombere leven kan veranderen. Na wikken en wegen besluit ze een gokje te waren en zo komen we in een soort spiegelwereld van Lydia terecht. Een wereld waarin Freddie springleven is, maar waarin – naarmate de weken verstrijken – de rozengeur en maneschijn steeds minder wordt. Al het moois dat in de echte wereld van Lydia gebeurt, lijkt langs haar heen te gaan, terwijl deze mooie dingen in de andere wereld juist afschuwelijk mis gaan. Zonder teveel te verklappen: het is voor Lydia de uitdaging om dit onder ogen te zien en weer te gaan leven. Écht te gaan leven.

De personages
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Jonah is echt mijn favoriete personage in dit boek! Jonah was op de basisschool Lydia’s beste vriend en werd daarna de beste vriend van Freddie. Zo waren ze eigenlijk altijd met z’n drieën, ook nadat Lydia een relatie kreeg met Freddie. Jonah voelt echt als een verbindende draad in het boek, de verbinding tussen de twee werelden, iemand met een belangrijke boodschap, iemand die uiteindelijk de schakel kan zijn voor Lydia om weer te beseffen wat belangrijk voor haar is.

Dan is er nog Elle, Lydia’s zus. Elle is ook een sterk personage die al maanden voor Lydia heeft gezorgd – totdat ze zelf zorg nodig heeft. Natuurlijk heeft Lydia dat niet door en dat maakt Elle een realistisch personage. Ze is ook breekbaar, ze heeft ook een grens.

Lydia was, ondanks het hoofdpersoon, minder favoriet. Ik vond haar te lang blijven hangen in de tweede wereld, had van haar graag meer verbinding met de anderen om haar heen gezien. Aan de andere kant, gelukkig heb ik nooit op deze manier van dichtbij zo’n verlies meegemaakt, maar ik kan me wel goed voorstellen hoe moeilijk het is om los te laten. Dat zie je ook goed bij Lydia, met alle gevolgen van dien. Het geeft wel een goed beeld wat voor impact dit ook heeft op anderen én op jezelf.

Mijn mening
Ik vond het een mooi boek, een mooi verhaal. Er zitten ontzettend leuke scènes in en Josie Silver kan gewoon erg fijn schrijven. Ondanks het heftige ongeluk aan het begin, waarmee ik echt werd overvallen, ligt dit niet al te zwaar in het verhaal. Natuurlijk gaat het hele boek er over, maar dit nare gevoel zakt wel weg. Ook de balans tussen geluk en verdriet verschuift in dit hele boek tussen twee wereld, wat een mooie dynamiek geeft. Ik had op een gegeven moment wel het gevoel dat de ‘spiegelwereld’ te lang duurde. Dat had van mij op een gegeven moment wat minder of korter gemogen. Ik had graag meer van Lydia in de echte wereld willen zien of een evaluatie op datgene wat de spiegelwereld veroorzaakte. Dit is ook de reden dat ik het boek 3 sterren geef. Ik kan je wel vertellen dat ik over het einde dan weer aangenaam verrast was. Daar hadden, wat mij betreft, meer hoofdstukken over geschreven mogen worden – dat ging allemaal wat snel, maar het was een fijn einde. Als ik ergens van houd, is het dat een boek in ieder geval een fijn einde heeft.

Heel erg bedankt LS Amsterdam voor dit recensie-exemplaar. Het was een fijn boek!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s