Boeken

Recensie: Bordeauxrood

Titel: Bordeauxrood
Auteur: Luce van Leer
Uitgeverij: Books by Luce
Prijs: €19,95 (Hardcover), €4,99 (E-book)
Pagina’s: 325
Sterren: ★★★★★

Een paar maanden geleden vertelde Luce, die ik ken via Bookstagram, dat ze groot nieuws had: ze zou haar boek zelf gaan uitgeven en hij was bijna af! Of ik wilde recenseren.. ja natuurlijk! Ik was zo nieuwsgierig naar haar boek, had hier en daar al wat hints gezien op Instagram, maar nog geen idee wat voor impact haar verhaal op mij zou gaan hebben…

Achterflaptekst
Hoe lang kan je doorleven op liefde? Michelle weet dat haar pleegmoeder niet haar echte moeder is, maar in haar hart voelt dat wel zo. Ze wordt begrepen, is geborgen en ontvangt alle liefde die een opgroeiend kind zich kan wensen. Wanneer het noodlot toeslaat en haar pleegmoeder in het ziekenhuis belandt, kiest Michelle ervoor om aan haar zijde te blijven staan. Ook al is ze hierdoor getuigen van de gruwelijke aftakeling van de vrouw die er altijd voor haar is geweest.

Bordeauxrood is een ontroerende roman over een familie die wordt opgebroken door ziekte, maar ook een ode aan de liefde tot op de allerlaatste dag én daarna. Gebaseerd op waargebeurde verhalen.

Het verhaal
We beginnen bij Michelle, de moeder van Loes, in 1988 – toen ze zelf jong was. Michelle komt er al vroeg achter dat de vrouw waarvan ze dacht dat het haar moeder was, niet haar moeder is. Er heerst veel onbegrip, vooral wanneer ze terug naar haar ‘echte’ moeder moet. Wanneer Michelle wat ouder is en tot haar vreugde heel fijn contact heeft met haar tante uit Amerika, komt er slecht nieuws: haar pleegmoeder is ongeneeslijk ziek. Michelle weet een ding zeker: ondanks dat ze haar voortaan voornamelijk in het ziekenhuis zal moeten bezoeken, zal ze altijd een moeder voor haar zijn. Er zijn wat sprongetjes in de tijd en Michelle heeft het zwaar. Toch besluit ze, hoe moeilijk ze het vindt, om haar verhaal op te schrijven. Door haar woorden lezen we hoe het met haar verloopt.

Naast het verhaal van Michelle, lezen we ook het verhaal van dochter Loes in 2016/2017. Ook Loes krijgt het vreselijke nieuws dat haar moeder ongeneeslijk ziek is en zo begint haar verhaal. Ze neemt de lezer mee in deze zware reis waar zoveel moeilijke, maar ook prachtige herinneringen worden geschapen.

Het boek
Bordeauxrood is een prachtige hardcover uitgave met een mooie, toepasselijke bordeauxrode omslag. Binnenin begint ieder hoofdstuk met een jaartal (1988 voor Michelle, 2016 voor Loes) waarbij een prachtige illustratie zit. Je zou zo niet zeggen dat het om een eigen uitgave gaat, het boek ziet er echt top uit!

De schrijfstijl van Luce is fijn en toegankelijk. In het begin vond ik het heel even verwarrend welk stuk tekst nou in welke tijd kwam, maar al snel had ik door dat Michelle in haar stukken ook haar verhaal opschrijft, waardoor er eigenlijk geen twee, maar drie tijdlijnen door elkaar heen lopen. Het is tof om te lezen hoe dit aan het eind allemaal bij elkaar komt.

Bordeauxrood
Dan mijn ervaring! Puur, oprecht, rauw… dat zijn de eerste woorden die bij me opkwamen na het dichtslaan van Bordeauxrood. De tranen liepen over mijn wangen, zeker bij de laatste paar hoofdstukken. Luce heeft zich zo goed kunnen uitdrukken in tekst en de emotie spat er vanaf. Het boek leest goed en vlot weg, en zoveel is ook herkenbaar. De fases waar Michelle als jonge puber doorheen gaat, ook al had ze het zoveel moeilijker, iedereen kent we iemand met die ongelooflijke rotziekte en daarom is het ook zo goed in te leven in Loes. Aan de andere kant ook totaal niet, want ik heb gelukkig nog nooit meegemaakt hoe dit van zo dichtbij is. Dat maakte het echt even slikken, maar Luce laat zien dat dit nu eenmaal het leven is – dat je ervan moet maken wat je kunt, genieten waar mogelijk is, en dat is zo goed op papier gezet. Nu nog, een paar weken na het lezen, krijg ik weer tranen in mijn ogen als ik er aan denk.

Is het boek heftig? Ja zeker, maar het is ook goed en mooi. Er zitten ook zoveel leuke momenten in waardoor je je realiseert van hoeveel geluk je mag spreken dat je zelf gezond bent, dat je de dingen kunt doen die je wil doen of met wie je die nog wil doen. Dit maakt het ook lastig om te omschrijven hoeveel impact dit boek heeft gehad. Het raakt me persoonlijk en hoe heftig het soms ook was, ik vind het ook fijn dat ik nu beter begrijp wat anderen om mij heen hebben doorgemaakt – dat komt persoonlijk heel dichtbij en lieve Luce/Loes, daar wil ik je voor bedanken, voor het delen van dit verhaal, voor het openstellen van jouw hart, voor dit mooie boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s